تبليغاتX
... ــپــنـــجـــرهـ ... - یک غزل ، یک ...
غم که می آید در و دیوار شاعر می شوند .......... مرحوم نجمه زارع
 یک غزل ، یک ...

سلام می گم به همه ی دوستان . خوش حالم که اومدید . دهه ی فجر رو هم به همتون تبریک می گم . هیچ وقت این قدر طول نکشیده بود که به روز کنم . نمی دونم باید عذر بخوام یا ... .

اول یک غزل :

درون یک صف خالی دوباره منتظرم  

و فکر های عجیبی که آمده به سرم :

 

(( هزار دعوت و خواهش که این و آن کردند 

و من که در پی جایی هنوز در به درم !!

 

به مجلسی دو سه شب پیش رفته ام انگار

عروسی پدرم ؟ یا خودم ؟ و یا پسرم ؟!!

 

هنوز از دهنم بوی یونجه می آید      

از آن شبی که دو دستی کباب را به خرم ...

 

خوراندم و به زبانی غذایمان تعویض

شد و نگاه پر از آه و حسرت پدرم

 

مرا به یاد اهالی شهرمان انداخت    

به پچ پچ و به تمسخر که هست درد سرم

 

  ... ))

 

                   * * * *

چرا تمام نگاه ها به سمت ما مانده ؟        

کیوسک خالی تلفن و من که منتظرم !!

                                     بهمن 86

 


توی پست قبلی گفتم می خوام حرف سیاسی بزنم اما ، واقعیت ، با نظرات بچه ها فعلا صرف نظر کردم . شاید یه وبلاگ سیاسی لینک کنم . شایدم ... نمی دونم . حالا بعدا حرف می زنیم .

 

این هم یه شعر که دو بیته ، ولی دوبیتی نیست . حالا نمی دونم غزل ناتمام هست یا چیز دیگه . اگه راه نمایی کنید ... مرسی دارید !

 

من نشستم گوشه اي كز كرده ام اما شما

يك مسافر ــ دست بالا ــ جمله اي مثل خدا ...

حافظي يا غير آن ، شعر مرا يك لحظه گوش ...

من ... فقط ... تنها ... همين يك بار مي ميرم ! كجا ؟

 

ممنون که سر زدید .

 

|+| نوشته شده توسط مهدی حمیدی در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386  |
 
 
بالا