تبليغاتX
... ــپــنـــجـــرهـ ...
غم که می آید در و دیوار شاعر می شوند .......... مرحوم نجمه زارع
 دو طرح ...
سلام

ما مثلا امسال کنکور داریم ولی من یکی که ... . الآن حدود ۵۰ روزیه درس نخوندم برای کنکور . البته شاید از امشب شروع کنم ؛ شاید ...

ممنونم که اومدید و منتظر نظر هاتون روی کار ها هستم .

۱ -

معشوق _با خشم _ :

ما ، دو خط موازی

عاشق _با شوق_ :

قرارمان بی نهایت

آذر 1386

۲ -

چندرغازی هم نمانده !

حتی غازی برای چراندن !!!

آذر 1386


قصد داشتم مطالب غیر ادبی ( نه بی ادبی ) هم بنویسم ولی طلبتون باشه . فقط می گم سیاسیه !! خوش حال می شم نظرتون در این مورد رو هم بنویسید .

موفق باشید ...

|+| نوشته شده توسط مهدی حمیدی در یکشنبه سی ام دی 1386  |
 سلامی چو بوی ...

سلام .

فرا رسیدن ماه محرم رو تسلیت می گم .  از این که اومدید خوش حالم و با نظرهاتون خوش حال تر هم می شم .

اول یه کار از مرحوم قیصر امین پور :

راستی آیا

کودکان کربلا ، تکلیفشان تنها

دائما تکرار مشق آب! آب!

مشق بابا آب بود ؟

از کتاب دستور زبان عشق ( انتشارات مروارید )


یک کار نیمایی تقدیم به همه ی دوستان خوبم :

دلال خوش خیال

        بی اندکی مجال

دلال خوش زبان

        یک ریز و بی امان :

"  این باغ به تر است

         از آن یکی سر است

               یک چیز دیگر است

                            باور نمی کنی ؟!!

                                   اصلا بگویمت

                                         واللهِ این زر است "

" اصلا طلای ناب

             باب بخور بخواب !!

                           قیمت ؟ مناسب است

                                           فرقی نمی کند !!

                                                     مهمان بنده اید !!

                                                             اول ok بده !

                                                                تا بعد ، تا حساب "

شاعر شکسته گفت :

     " باغ شما برای غزل وسعتش کم است !! "

 ــ دلال ناامید ــ


در قسمت پیام های غیر بازرگانی چیزی برای معرفی نداریم ... !! هر چیز خواستید بخرید ...              ( البته با مسؤلیت خودتون )


این هم یه دوبیتی :

جز مزاحم این وسط من چیستم ؟

یک اضافی ! غیر از این من کیستم ؟

بین مردم یا که در عرش خدا

ایده آل یک نفر هم نیستم !


 از حضورتون تشکر می کنم . موفق باشید .

|+| نوشته شده توسط مهدی حمیدی در چهارشنبه نوزدهم دی 1386  |
 یک غزل ، یک طرح ...
سلام .

 اول یک غزل :

مجرم

 جز خزان نوروز او هم زرد بود                   

 جز شب و روزش تبش هم سرد بود

با دلش در اوج آزادی ، رها

از همه بیگاه ، تنها ، فرد بود

چشم او تنها به یک جا ــ پنجره ــ

پنجره اما لباسش گرد بود

در دلش دردی دوا اما کجا ؟!

مرهمی آمد که نامش درد بود

جرم او او را چنین بی یار کرد

بی نوا او ! چون که او یک مرد بود ...


خسته نباشید .

دوم یک طرح : تفاوت

اما من

قرعه به نامم افتاد

که دیوانه ام کردند ...


 سوم : نظر یادتون نره . ممنونم .

آخر : خدا نگهدار

|+| نوشته شده توسط مهدی حمیدی در پنجشنبه سیزدهم دی 1386  |
 برای این بار ...
سلام

یه شعر نیمایی که پاییز ۸۵ گفته شده : ( نقد یادتون نره )

کودکی

من ز جنگل های زیبای شما چیزی ندیدم

                               می روم سوی کویرم

                           شاعری می گفت آن روز: "هر کس کویری جز زمین دل ندارد"

                                    از درخت و آب جنگل های زیبای شما چیزی ندیدم

                                                                                می روم سوی کویرم

شاید آنجا زمزمی جاری شود

 

یعنی آن کودک منم؟!

 

 

گردش و بازی به همراه برادر ها به من حالی نداد

یک نفر چاهی نشان من دهد

                              در مسیر کاروانی،

                                                 یا که نه بی کاروان!

                 من بمانم تا زمانی که شوم یوسف در آن

مرد زندان

 

یعنی آن کودک منم؟!

 

 

ای خدا یعنی منم من یک خزان بی بهار؟!

                                         باز گشتم بی قرار

                                                           الفرار !

                                                              الفرار از این خزان بی بهار

 

یاد آن ایام یک رنگی به خیر

                    وای بر من، وای مسجد، وا ز دیر

 

ای خدا کو کودکی، کو سادگی

                         بی تظاهر بودنم،کو بچگی

 

ای خدا و ای خدا و ای خدا

                   کودکی را باز گردانش به ما

 

یعنی آن کودک منم؟!

 


یک پیام غیر بازرگانی ...

پیش نهاد می کنم حتما کار های سید حسن حسینی رو بخونید . دست کم کتاب نوش داروی طرح ژنریک که کار های زیبای تاجر و شاعر و ... داخلشه . باور کنید چیزی تو جیب من نمیره ، به جون خودم راست می گم !!


کی گفته ... ؟!! ( یک طرح )

می گن شاهنامه آخرش خوشه . ولی وجداناً چند نفر شاهنامه رو تا آخر خوندن ؟! خب من که نخونده آخرش رو هم دیدم . شما هم ببینید :

آخر شاهنامه

ابری بود

گفتند : شاهنامه آخرش خوش است ...  

اما

 "مه" بود                    


با تشکر از تذکر به جای امیر ، باید بگم شعر پایان پیش گفتار ، کار خودم نبود .


 از همه دوستانی که قبلاً نظر دادند تشکر می کنم . امیدوارم معنای کنایی رو گرفته باشید . یادتون نره .

|+| نوشته شده توسط مهدی حمیدی در چهارشنبه پنجم دی 1386  |
 
 
بالا